IJsclub Enkhuizen half februari ligt er ijs

Weerman Piet Paulusma voorspelde een strenge winter, met veel sneeuw en ijs. Tot nog toe is daar weinig van terechtgekomen, en de mannen van ijsclub Enkhuizen zien dat ook nog niet gebeuren: er zijn nog molshopen, en zo lang die er zijn, komt er geen winter. Toch houden ze de moed erin: wat er ook gebeurt, half februari ligt er ijs. En zo niet, dan volgend jaar maar. Want er is maar één voorspelling die altijd klopt: elk jaar heb je kans op winter!

Historie

Theo Schilder, Jan Schilder en Koen Langedijk zijn een paar van de mensen achter de Enkhuizer ijsclub. Ze zijn al jaren vrijwilliger van de vereniging die al dik honderd jaar bestaat. ‘Niemand weet precies hoe oud de ijsclub is, dat is niet terug te vinden in de archieven. In de historie van muziekvereniging KSM is wel te lezen dat KSM bij de opening speelde, op de ‘met tuutlampen verlichte baan’. Vanwege de kou moesten de muzikanten elk half uur naar binnen, anders vroren ze vast aan hun instrumenten! Maar verder kunnen we niet exact achterhalen wanneer de ijsclub begonnen is.’

‘Een dag om nooit te vergeten’

Eén historische dag springt eruit: voor velen zal 4 februari 1996 mooie herinneringen oproepen. ‘Toen was het IJsselmeer dichtgevroren en kon de toertocht Enkhuizen – Stavoren gereden worden. Wat een evenement! Piet Klouwers, destijds voorzitter, mijmerde vooraf: als er zesduizend deelnemers komen, ben ik tevreden.’ Het werd een veelvoud: zowel de ijsclub van Stavoren als die van Enkhuizen verkochten in korte tijd twaalfduizend startkaarten, en nog kon er aan de vraag niet voldaan worden. Rond met middaguur werd de verkoop gestaakt omdat de toestroom niet te stuiten was. Minstens vijftigduizend mensen, maar waarschijnlijk veel meer, waagden de overtocht. Het was een prachtige schaatsdag, zonovergoten en prachtige natuur. Een dag om nooit te vergeten!’

Betrouwbaar ijs

Elk jaar weer maakt het bestuur zich sterk voor een mooie ijsbaan. Aan het eind van de herfst wordt de ondergrondse kraan opengezet zodat het weiland vol kan lopen met polderwater. ‘De baan ligt lager dan het polderwater, en met een week of drie is het water op peil, wat ons betreft kan het dan gaan vriezen. Als dat gebeurt, hebben we hier meestal goed, zwart ijs, al kan de baan soms wel wat last hebben van de trek tussen het clubgebouw en de brandweerkazerne.’ De ijsbaan opent als het ijs betrouwbaar is. ‘Dat betekent dat het minstens zeven centimeter dik is. Voor een toertocht is twaalf centimeter het minimum, dan kan het ijs grote groepen schaatsers aan. Als het zo ver is, kunnen de lampen aan voor de verlichte baan en kunnen de schaatsers het ijs op. Geen mooier moment dan dat!’

Teveel water in Enkhuizen?

De ijsclub onderhoudt nauw contact met ijsclubs in de buurt, zoals Hoogkarspel, Lutjebroek, Venhuizen en Andijk. ‘Bij het organiseren van bijvoorbeeld toertochten en onderlinge wedstrijden overleggen we dingen als data en tijdstippen, dan zitten we niet in elkaars vaarwater. Die samenwerking is heel goed, net als die met de gemeente Enkhuizen en met de KNSB, waarbij we aangesloten zijn. Voor de evenementen hebben we draaiboeken, waarin precies omschreven is hoe we te werk gaan. Veiligheid, toiletten, EHBO, aan alles wordt gedacht. Zodra het ijs er ligt, kunnen we los!’ Voor het mooie heeft Enkhuizen eigenlijk teveel water, grapt het bestuur ‘Als er ijs ligt, veranderen ook de grachten in de stad in mooie ijsbanen. Dat is voor de ijsbaan natuurlijk niet zo goed! Maar gelukkig zit er ook een positieve kant aan al dat water: we kunnen wel de mooiste toertochten organiseren!’

Leden

Het was 2012 toen er voor het laatst op de ijsbaan geschaatst werd. Desondanks heeft het bestuur genoeg omhanden. ‘Er is hier altijd wel wat te doen. Schoonmaken, schilderen, repareren, maar ook onderhouden we de machines die we hier hebben staan. We zijn altijd goed voorbereid op een eventuele winter!’ De laatste jaren is het ledental van de ijsclub redelijk stabiel. ‘Op het hoogtepunt waren het er twaalfhonderd, nu zijn het er zo’n vierhonderd. We zijn erg blij met ze, want mede dankzij hen kan de ijsclub blijven bestaan. Ook al wordt er niet geschaatst en doen we veel onderhoud zelf, we hebben wel kosten zoals onderdelen, verwarming en lidmaatschap van de KNSB. Om wat inkomsten te genereren, verhuren we het clubgebouw ook aan derden, zoals jazzbands en een koor. Maar de leden blijven de belangrijkste pijler van de club. Dankzij hen ligt de ijsbaan er nog altijd!’

www.enkhuizerijsclub.nl