Harddraverij is een eendaags spektakel

De Harddraverijvereninging (HDV) is een van de oudste verenigingen in Enkhuizen. Al honderdtwaalf jaar zorgt de organisatie voor een eendaags spektakel met optocht, defilé, ringsteken en een kortebaanwedstrijd. Voor veel Enkhuizers is het een dag die standaard in de agenda staat. Mark Veen, voorzitter, is maar wat trots op ‘zijn’ vereniging. ‘Het is een eer om voorzitter te mogen zijn van dit instituut, want zo kun je de HDV toch wel noemen. Een schakeltje zijn in de historie voelt heel bijzonder.’ Een gesprek met een gedreven vrijwilliger die heel wat vrije tijd in het evenement steekt.

Uithangbord

Het organiseren van Harddraverijdag is een heel geregel. Door de jaren heen is er dan ook een robuust draaiboek ontstaan. ‘Dat is de leidraad voor deze drukke regeldag. Alleen al op de dag zelf zijn bestuur en de vele vrijwilligers druk bezig met straten afzetten, borden ophangen, afstemmen met Jan en alleman, enzovoorts. ‘Iedereen weet precies wat er op welk moment moet gebeuren. En als het dan eenmaal loopt, zijn wij als bestuur het gezicht van de vereniging. Op de foto zie je ons in ‘tenue’, zoals we rondlopen tijdens het evenement. Zijn we goed herkenbaar, wel zo handig.’ Voor Mark bestaat het werk op Harddraverijdag met name uit taken als openingswoorden, gasten ontvangen en rondlopen. ‘Dan voel ik me het uithangbord van de vereniging, dat is heel leuk. Het is elk jaar weer heel mooi om te zien hoe alle voorbereidingen tot zo’n mooi feest leiden. En mooi om mijn steentje aan bij te mogen dragen.’

Verbroedering

Voor Mark is verbroedering het mooist aan Harddraverijdag. ‘Sowieso zit deze dag vol ontmoeting en plezier, het is een prachtig feest. Daarnaast is het voor velen dé dag om oude bekenden te ontmoeten. En veel oud-stadsgenoten komen speciaal voor deze dag naar Enkhuizen om het spektakel samen met familie en vrienden mee te maken.’ Maar eigenlijk is het totale plaatje het mooiste van alles. ‘Wanneer de koers start, proosten we als bestuur even met elkaar: dat het maar een goede dag mag worden. En als het vuurwerk geweest is, sluiten de dag samen af. En dan weer door, op naar de volgende Harddraverijdag, want de voorbereidingen daarvoor beginnen alweer vrij snel. Het is eigenlijk een continu proces waar geen einde aan komt. Precies het mooie aan deze vereniging!’

Trouwschoenen

Over de foto bij dit stukje heeft Mark een mooi verhaal. ‘Vorig jaar gingen we als bestuur op de foto, en we vonden het natuurlijk belangrijk dat we er mooi op kwamen. We kozen voor een uniforme uitstraling: allemaal in rood-zwart pak, speciaal gemaakt, met daarbij zwarte schoenen. Die schoenen gaven enige discussie: allemaal dezelfde schoenen, of onze eigen exemplaren? We kozen voor het laatste, dat vonden we wel wat hebben. Wel allemaal hetzelfde pak en ook zwarte schoenen, maar dat laatste dan naar eigen smaak. Rob Feller had zijn trouwschoenen opgedoken uit z’n kast. Hij is al heel wat jaren getrouwd, dus die schoenen waren wat aangetast door de tand des tijds. Bij het poseren voor de foto’s hield een van zijn zolen het voor gezien: die liet helemaal los. En zo stond Rob dan wel met schoenen op de foto, maar een daarvan zonder onderkant. Rob liep als een soort manke Nelis terug naar de baan. Gelukkig bracht Cleas Huisman redding: hij gaf Rob een paar knappe zwarte schoenen van hemzelf. Kwam het toch nog goed!’

Drie burgemeesters

Mark kijkt uit naar de komende editie van Harddraverijdag. ‘Het wordt ongetwijfeld weer een hele mooie dag met een goede opkomst van man en paard. Als het weer meezit, is alles dik in orde! Leuk detail is dat Enkhuizen momenteel een tijdelijke nieuwe burgemeester heeft en volgend jaar een nieuwe. Volgens mij ben ik de enige voorzitter die drie jaar achter elkaar met een andere burgemeester de prijzen uitreikt en het defilé afneemt. Om historie te schrijven moet je historische dingen doen – dat gebeurt nu zomaar vanzelf!